خانم تاج‌نار نعمت، اهل ازبکستان، خبرنگاری است که چندی پیش به مشهد سفر نموده است. دیدگاه او درباره خراسان بزرگ (بلخ، هرات، سمرقند، بخارا، توس و نیشابور) و نیز حال و هوای این روزهای مشهد و مردم آن، واقعا خواندنی است.

 از پنجره‌ی هواپیما به پایین نگاه می‌کنم. زمین ایران را می‌بینم. پاره خاک خراسان بزرگ را که در طول تاریخ سر عزیز بسی از بزرگ‌مردانش به خاطر حفظ این خاک به فنا رفتند، ولی نام‌شان به جاویدانه‌ها پیوست. شوق دیدار فردوسی، خیام، عطار، امام غزالی، امام نیشابوری، احمد جام و... و همشهریان امروز ایشان از وجودم لبریز می‌شود. شوق دیدار خراسانی‌هایی که میراث‌بر این فرهنگ‌اند. ناگاه خردم بانگ می‌زند و انگار برای احساسم هشدار می‌دهد که مگر خودت هم جزیی از این فرهنگ نیستی؟ادامه را کلیک کنید